dizei
               a casa do homem

               a pátria
               da cabeça sobre a pedra

               ditai sua homilia,
               gárgula,
               o jorro do princípio

               tornamo-nos aquele
               que cresceu sem conhecer-se

               tornamo-nos fieira de urzes
               no quintal sem tranca,
               do mundo a porteira
               que o gume afia

               revelai seus esplendores
               saciados
               com mel, lagartos

               cegai-nos, para que vejamos
               ecce homo
               a cabeça sobre a pedra

               calai-nos ainda que falemos
               buscar bater pedir

               dizei a casa do homem

               ditai, por amor, sua homilia

Volver